Patagonie

22 februari 2018 - Ushuaia, Argentinië

Vanuit Castro besloten we eens een bus te nemen, omdat dat waarschijnlijk sneller zou gaan en we 's avonds graag in Bariloche wilden zijn. Daar waren we uitgenodigd door Edwin.
Na een tussenstop van een uur in Puerto Montt, vroegen we ons al af of dit wel sneller zou zijn dan liften. 20 minuten voorbij Puerto Montt kregen we ons antwoord: de bus stopte en de motor viel uit. En ze kregen hem niet meer aan de praat. Slechte keuze dus. We besloten onze duim maar weer omhoog te gooien en werden binnen een paar minuten opgepikt. Hoppa! Nu echt op naar Bariloche! 
bus kapotdan maar liftenArgentinië

Ondanks de vertraging die we hadden opgelopen, kwamen we 's avonds aan in Bariloche. Bariloche is een stad met een relaxte sfeer, gelegen aan een groot meer in een merengebied. Het staat bekend om de vele chocolateria's met heerlijke chocolade. Ook zijn er vele restaurants en bars met een eigen brouwerij. Een genot dus om hier het een en ander te proeven. We waren hier in het hoogseizoen en het was gezellig druk en er was van alles te doen. Ook de omgeving van Bariloche is super mooi, we hebben hier lekker rondgewandeld en gezwommen. 
matelive muziekbiertjes in Bariloche 

We hadden weer afgeleerd om met de bus te gaan en stonden aan de weg te liften toen we al snel werden opgepikt door een stel dat naar Cajon del Azul ging, vlakbij El Bolsón. Ze vonden dat wij daar ook maar naartoe moesten, omdat dat het mooiste plekje zou zijn in de buurt van El Bolsón. Uiteraard zeiden wij geen nee. We hebben gekampeerd in de natuur en een mooie wandeling gemaakt in het park. Inderdaad een super mooie plek!  

El bolsonCajon del azulCajon del azul 2Cajon del azul 3

Vervolgens zijn we nog een dagje in El Bolsón geweest en hebben we ons verbaasd over hoe mooi de dorpjes in Argentinië zijn. De stijl is super luxe en alle terrassen en restaurants lijken erg westers (Oostenrijk/wintersport). Na El Bolsón was het tijd om weer even naar Chili te gaan. We hadden namelijk een warm vest laten liggen in Coyhaique en deze wilden we graag terug. We gingen immers verder naar het zuiden! We hoopten dat het ons zou lukken om liftend in Coyhaique te komen en hoopten dat dat in 2 dagen zou lukken. We zouden ruim 800 km af moeten leggen (deels onverhard) en een grens moeten passeren. Iedere auto richting het zuiden leek ons prima, we gingen er vanuit dat niet iedereen Coyhaique zou kennen. Er stopte een auto en zij vroegen waar wij naartoe moesten: 'voor ons is alles naar het zuiden goed. Waar gaan jullie naartoe?' Ze zeiden: 'waarschijnlijk kennen jullie het niet, maar wij gaan naar Coyhaique...' Wow wat een geluk! We mochten helemaal mee! We waren al blij dat we dezelfde dag dus aan zouden komen. Dit bleek echter niet zo vanzelfsprekend te zijn... Ook met liften kun je wel eens pech hebben. Zo kregen we een lekke band, doordat het wegdek opeens super slecht was en we in een gat stuiterden. Dit gebeurde 300 km voor Coyhaique en in de omgeving konden de velg en de band niet gerepareerd worden. We hebben de laatste 300 km dus op een thuisbrenger afgelegd. Het was een super gezellig echtpaar met wie we heerlijk mate hebben gedronken en (ondanks de lekke band) een erg leuke tijd hebben gehad. 
Louise en Ricardo

In Coyhaique hebben we het vest opgehaald, zijn we lekker uit eten geweest en de volgende dag stonden we alweer bij dezelfde grensovergang. Waar we uiteraard enigszins verbaasd werden ontvangen door dezelfde medewerkers. Vanaf de grens werden we meegenomen door een erg gezellig stel: Franco en Vanecca. Zij konden ons afzetten in het dorpje Perito Moreno, waar we besloten te overnachten om de volgende dag verder te liften. 

Franco en Vanecca

We kregen een lift tot een tankstation in een heel klein dorpje, waar we op zoek waren naar iemand met wie we hopelijk naar El Chaltén konden rijden. Na even rondvragen spraken we Bruno en Gisele die nog nooit eerder een lifter hadden meegenomen, maar na even twijfelen ons wel mee wilden nemen, ook al vonden ze het spannend. We hadden een erg gezellige rit samen en 's avonds nog wat gedronken. Ze nodigden ons vervolgens uit om bij hen langs te komen als we in de buurt waren! Wow! 

Bruno en Gisella

El Chaltén is een super klein toeristisch dorp, wederom met hele mooie restaurants, bars, hostels, terrassen, etc.  Hier wilden we de Circuito Huemul doen: een 4 daagse trekking. De avond voor we vertrekken eten we nog een heerlijke asado. Een asado in Argentinië bestaat uit heel veel vlees: stukken kip, varken, biefstuk, lamsvlees en worstjes. Als dat geen goede voorbereiding is! 
asado

De eerste dag hadden we super mooi weer en een relatief makkelijke wandeling. We hadden vaak uitzicht op de Fitz Roy en El Torre, de bekendste bergen van de omgeving. We moesten verschillende rivieren oversteken die ijskoud waren. Om de schoenen droog te houden, gingen we op blote voeten naar de overkant. De eerste stappen vielen nog mee, maar daarna.... Brr! Het was namelijk allemaal smeltwater van de gletsjers! 

Fitz roykoude voetencampingmeertje

De volgende dag was een pittige dag. We moesten de Paso del Viento (bergpas van de wind) oversteken. Dit was een klim van ca. 1000 meter en zoals de naam al deed vermoeden met zeer veel tegenwind! Voor we aan onze klim konden beginnen moesten we echter nog één rivier oversteken. In dit geval mochten we de schoenen aan laten, we moesten namelijk met een kabelbaan naar de overkant. Met een bulderende rivier onder ons was dit toch wel even spannend!
tirolesagletsjerpaso del veinto

Na enkele uren klimmen bereiken we de top van de pas. Hier wordt onze inspanning beloond met een fantastisch uitzicht over het zuid-Patagonisch ijsveld. Zo ver we konden zien, zagen we ijs, sneeuw en nog meer ijs en sneeuw. Erg gaaf! 
paso del veinto 3paso del veinto 2zuidelijk patagonisch ijsveldzuidelijk patagonisch ijsveld panorama

We moesten vervolgens nog een paar uur afdalen om bij de camping te komen. We sliepen aan de rand van het ijsveld. De campings bij deze trekking zijn trouwens erg primitief. Er was een klein hokje waar we beschut konden zitten en een mooi 'muurtje' gebouwd bij onze kampeerplek om de wind wat tegen te houden. Dit bleek geen overbodige luxe en niet voldoende: we hebben 's nachts vrijwel geen oog dicht gedaan, omdat de wind om de tent heen gierde en werkelijk alles klapperde en schudde heen en weer. Lang leve ons tentje! Hij heeft het doorstaan! :D
De derde dag was wederom uitdagend. We begonnen makkelijk en liepen de eerste uren door de vallei langs het ijsveld. Dit eindigde echter met een steile klim, waarna een nog steilere afdaling kwam. En nee, afdalen is niet altijd fijner dan klimmen! We daalden 700 meter steil naar beneden en steil is in dit geval belachelijk steil. In het eerste stuk groeiden nog wat bomen die houvast konden geven, maar verderop was het vooral voorzichtig schuifelen, klimmen en klauteren. Halverwege hebben we gepauzeerd met een prachtig zicht op onze bestemming: Laguna de los Tempanos. Dit is een baai met allemaal ijsbergen die van de gletsjer Viedma afgebroken zijn. Gelukkig komen we heelhuids beneden en kunnen we 's middags en 's avonds van deze prachtige baai genieten! 

afdalingsteillaguna de los tempanoslaguna de los tempanos 1laguna de los tempanos 2

De laatste dag werden we gewekt door de regen, maar was het nadat we vertrokken gelukkig al snel droog. Het was een relatief makkelijke dag, waarin we vooral veel kilometers moesten maken. Ook kwam er nog een oversteek met een kabelbaan over de rivier, waar we inmiddels experts in waren, waardoor we er volop van konden genieten! 
Moe, vies en voldaan kwamen we terug in ons hostel. Het was de meest zware, uitdagende en fantastische hike ooit! 

tirolesa 2gehaald

Na dit avontuur was het tijd voor een rustiger uitje. We besloten naar de gletsjer Perito Moreno te gaan. Deze is mega toeristisch, maar absoluut de moeite waard. We konden met de auto naar een parkeerplaats komen, vanaf waar we met een busje naar het eerste uitzichtpunt werden gebracht. Vanaf daar liepen we via vlonders langs allerlei uitzichtpunten, waarbij we niet genoeg foto's konden nemen! Ook al hadden we al zo veel gletsjers gezien, ook deze was weer super mooi! Deze gletsjer is continue in beweging en schuift hierbij naar voren. Hierdoor breken er vaak stukken van de voorkant af, wat met een hoop kabaal gebeurt.  Terwijl we er waren, zagen we dit meerdere keren gebeuren. Erg indrukwekkend!
perito morenoperito moreno 2

Vanaf Calafate gingen we weer richting Chili, bij Puerto Natalas wilden we namelijk het Park Torres del Paine bezoeken. Tegenwoordig schijn je dit van tevoren te moeten reserveren, wat wij ondanks onze strakke planning natuurlijk niet hadden gedaan. We zaten (zoals vele backpackers) te twijfelen of we hier wel naartoe zouden gaan, aangezien deze trekking dus mega toeristisch en flink duurder was en we dus nog geen reservering hadden. We kwamen echter opnieuw een ouder echtpaar tegen (die ons eerder een lift hadden gegeven en ons hadden overtuigd om naar de Perito Moreno te gaan) en met name hij overtuigde ons om hier toch ook echt naartoe te gaan. Hij was er 43 jaar geleden geweest en het was het mooiste wat hij ooit had gezien. Waarop zijn vrouw uiteraard zei: ja maar Frank, dat was 43 jaar geleden... En hij volhield: maar de natuur verandert niet, jullie moeten gaan! We besloten dan ook nog een laatste poging te doen om last-minute plekjes te bemachtigen binnen het park en het lukte! 
De W trekking niet te vergelijken met het Huemul Circuit, aangezien dit de meest populaire en drukst bezochte hike van Patagonië is. In plaats van met 10 andere mensen kwamen we hier met 10 andere bussen aan. We konden vervolgens met een boot naar onze eerste camping, vanaf waar onze trekking zou beginnen. 
We liepen 's middags naar de Grey Gletsjer en het regende een klein beetje toen we vertrokken, maar het leek wel op te klaren. Dit bleek zeer tijdelijk, toen we bij het uitzichtpunt waren was het uitzicht grotendeels verdwenen en begon het opnieuw te regenen en hard te waaien. Na 1 uur waren we compleet doorweekt en moesten we nog een paar uur lopen om terug te komen bij de camping. Daar konden we gelukkig lekker droog zitten en opwarmen. We twijfelden wel of dit nou wel zo'n goed idee was geweest van Frank... 

tassenop de bootgrey gletsjer

De volgende ochtend scheen echter het zonnetje, waren onze spullen weer zo goed als droog, zagen we een vosje langs onze tent wandelen en waren we de kou en regen dus al snel vergeten. We liepen langs een prachtig meer naar de volgende camping. Vanaf daar liepen we ook weer naar een geweldig uitzichtpunt en ook al zaten we hier met meerdere mensen, het was fantastisch mooi. Dus misschien had Frank toch wel gelijk. 
zonniginglesainglesa uitzichtinglesa uitzicht 2

De derde dag was een vrij eenvoudige dag en begon met een beetje regen, maar al snel werd het zonnig. Het waren vooral veel kilometers richting de laatste camping. We liepen de hele dag langs het meer met vele mooie uitzichtpunten. 
beetje regenmistigna regen komt 

De laatste dag was de dag van de Torres del Paine. Deze staat bekend om zijn prachtige kleur bij zonsopkomst. Wij dachten dat dit erg zeldzaam zou zijn, omdat de bergen vaak in de wolken hangen en de kleur enigszins gephotoshopt zou zijn. We twijfelden dan ook erg of we daarvoor om 2 uur 's nachts op wilden staan. De weersvoorspelling was echter goed, dus besloten we de gok te wagen. We bleken niet de enige, wat ons geluk was. We kregen het namelijk voor elkaar om bij deze super toeristische hike verkeerd te lopen en van het pad af te raken. We vonden het pad na even zoeken terug en waren erg blij! Vervolgens erg verbaasd... We kwamen namelijk mensen tegen en we dachten dat zij terug liepen. We vroegen ze dus of alles goed ging en waarom ze terug liepen. Waarop ze zeiden: wij lopen niet terug, we zijn op weg naar de Torres! Na even denken kwamen we erachter dat wij fout zaten en zijn we snel achter ze aan gegaan! Ondanks dit extra rondje van een half uur kwamen we gelukkig ruim optijd aan voor de zonsopkomst. Frank had absoluut gelijk! Zelfs zonder photoshop! ;) 
Torres del Paine 1Torres del Paine 2Torres del Paine 3Torres del Paine 4

We gingen verder naar Punta Arenas, waar we opnieuw Frank en Jenny tegen kwamen. Ze waren erg blij om te horen dat we waren geweest en het zo mooi vonden en nodigden ons uit om met hen een hapje te eten. Het was een gezellige avond en we hebben heerlijk gegeten! 
eten met Frank en Jennytoetje

Na ruim 9 maanden richting het zuiden gereisd te hebben, vonden we dat we ook nog maar even naar de meest zuidelijkste stad van de wereld moesten gaan: Ushaia. We reisden hier liftend naartoe en hadden nog 1 tussenstop nodig in Tolhuin. Daar werden we bij een camping aan een meertje afgezet. Degene die ons een lift aanbood was super behulpzaam en niet alleen voor ons. Er was een Chileense familie die vastzat in de modder met de auto. Hij had een dikke 4x4 en wilde ze er wel even uit trekken. Dit bleek een slecht idee: ook wij kwamen vast te zitten! Wat een bende! Na een uur werden we eruit geholpen door een bekende van hem en konden we naar de camping. De volgende dag hebben we Tolhuin verkend en werden we om 16u weer opgepikt door dezelfde man! Op naar Ushuaia! 

vast

In Ushuaia kwamen we weer wat oude bekenden (Lawrence, Amy en Chris uit Cuenca) tegen en hebben we gezellig geborreld en vele reisavonturen gedeeld. 
We hebben hier ook onze meest zuidelijke hike gedaan naar een gletsjer. Nog steeds erg mooi, maar na al die koude wind vonden we het al snel tijd om van richting te veranderen... Op naar het warmere noorden! 
reunie cuencazuidelijkste gletsjerop naar het noorden

Foto’s

7 Reacties

  1. Anneke:
    24 maart 2018
    Wauw... wat een prachtig verhaal en mooie foto’s weer! Super indrukwekkend, die natuur en hikes die jullie hebben gedaan... geweldig!
    Goede reis richting noord;) xx
  2. Wanda:
    26 maart 2018
    Ik lees 'met de kabelbaan over de rivier' en denk... dat is makkelijk, in zo'n stoeltje! ... niet dus... Foto liet heel iets anders zien. :D En dan die houten brug aan die touwen: ik geloof niet dat ik dáár overheen zou durven. Dat schommelt me veel te veel. Wel een enorm indrukwekkende zonsopgang in de Torres del Paine! En jullie hebben ook elke keer weer zo'n geluk met liften. :-) Wel gaaf dat jullie dezelfde mensen soms weer tegenkomen!

    Blijf vooral veel genieten!
  3. Herdis:
    26 maart 2018
    Wow, wat een gave avonturen hebben jullie meegemaakt de afgelopen maanden! Het ene uitzicht nog mooier dan het andere. En tof dat jullie veelal liften en daarna gezellig gaan eten en borrelen, hoe is jullie Spaans inmiddels? ;-) Geniet van het mooie weer in het noorden! xx
  4. Silvia:
    26 maart 2018
    Zelfs Hindrik krijgt al een beetje een Zuid Amerikaans uiterlijk op de foto's. Mooie foto's weer en de asado in Argentinië ziet er goed uit daar kunnen we hier wel een week op teren! De kabelbaan over de rivier ziet er ook wel uitdagend uit, lijkt mij ook wel leuk om een keer mee te maken. Geniet nog van jullie reis ondanks dat het op z'n eind gaat lopen. Dus veel plezier nog en een dikke knuffel van ons.
  5. Marloes:
    27 maart 2018
    Wauw!! Super mooi! Klinkt fantastisch!
  6. Jellie:
    31 maart 2018
    Goh zeg..wat weer een mooi verhaal en prachtige plekjes. Maar daar kom je niet zomaar..jullie moeten er soms heel wat voor doen ! Maar dan zie je ook wat ..haha.. We hebben weer genoten van de verhalen en foto's.
  7. Inge:
    5 april 2018
    Wauw! Prachtig weer :) Geniet er nog van!!

Jouw reactie